کاری از تیم ترجمه‌ی اختصاصی بهشت انیمه | انیمه لند | سندیکای فونیکس مترجمین: itachi 14 & Phonix / t.me/AnimeHome_ir / t.me/AnimWorld_Anim
https://anime-list.net/ rubika: @AWnewsss t.me/ t.ne/AnimWorld_Anim/ t.me/anime_introducing / t.me/animeHN1 www.namasha.com/Animeparadaisu / t.me/Anime_List
‫بفرما...
‫امروز هم تونستم کلی سبزیجات بچینم...
‫هنوزم قصد داری کشاورز بمونی؟
‫اگه دلیلش اون موضوع هست!!!
‫به احتمال زیاد حس تکلف یا ‫یه جور حس انجام وظیفه میکنی، پس...
‫افرین...
‫بلاخره یه جعبه شد، ها؟
‫خیلی خب!
‫آل! بیا فعلا استراحت کنیم، و...
‫جان...؟!
‫اینا کی...؟!
‫آل، خودت تنهایی همه اینا رو از دل خاک در آوردی؟!
‫آره! خیلی کیف داد!
‫کـ-که اینطور... تو حرف نداری...
‫عزیزم...
‫واسه چی داری از ال کار میکشی، ها؟!
‫مادر... اینطور نیست...
‫وای!
‫این یه سهم از سیب‌زمینی‌هاییه که امروز ‫برداشت کردیم که مایلیم تقسیم کنیم.
‫وای، کمک بزرگی میشه.
‫لابد خاک خانواده وین خیلی خوبه. ‫شما توی برداشت محصولات خیلی موفق‌اید.
‫کاش ما هم میتونستیم تو شانس خوبتون شریک بشیم.
‫وایسا ببینم!
‫امروز، روزیه که نمیذاریم قسر در بری!
‫تکون نخور!
‫عا! هی! در نرو!
‫اوی، خونه‌ات کجاست؟
‫اون بچه کیه؟ ‫اوی، خانه تو کجاست؟
‫ظاهرا دزد سبزیجاته.
‫ظاهرا دزد سبزیجات هست.‫والدینت کجا هستن؟
‫هی!
‫چرا باید کاری مثل دزدی بکنه؟
‫احتمالا گشنه ‌اش بوده...
‫یا والدینش ولش کردن، ‫یا اینکه فوت کردن...
‫پس اون تنهاست؟
‫بله...
‫فکر کنم به احتمال خیلی زیاد توی ‫کوهستان این نزدیکی یا همچین جایی زندگی میکنه.
‫توی کوهستان؟ پس الآن چی میشه؟
‫دلم براش میسوزه،
‫ولی احتمالا چاره‌ای جز اینکه ‫به یه تاجر برده تحویلش بدن، ندارن.
‫چی؟!
‫اگه از این قضیه چشم‌پوشی کنن، احتمالا بازم ‫کارهای بد میکنه، پس چاره‌ای ندارن.
‫هوی، زود باش دیگه!
‫آخ!
‫عا؟!
‫لعنتی! از چنگم در رفت!
‫نذار فرار کنه! بگیرش!
‫یه لحظه صبر کن!
‫نیومدم اونا رو پس بگیرم.
‫اونا خام‌ان، پس هنوز تلخ‌ان، نه؟
‫وقتی پوستشونو اینطوری دربیاری ‫و باهاشون سوپ درست کنی، خوشمزه‌تره-
‫این غذای خونگی که مامانم درست کرده، ولی...
‫اگه دوست داری، بخورش.
‫فعلا.
‫آهای!
‫غذای امروز املت گوجه‌ست!
‫آهای!
‫غذای امروز ساندویچ ماهیه...
‫چطوره؟ خوشمزه‌ست؟
‫مخصوصا... این گوجه‌ها... خیلی خوشمزه‌ان.
‫واقعا؟! خودم اونا رو رشد دادم!
‫واقعا؟
‫اوهوم!
‫بابام همیشه میگه کشاورزهایی که ‫سبزیجات رشد میدن، خوشبختی رو
‫با فهمیدن اینکه مردم چیزهایی که اونا درست کردن رو ‫با لبخند میخورن، پیدا میکنن....
‫و دقیقا هم همینطوره.
‫خب، اسمت چیه؟
‫ایلویا.
‫من ال‌ام. ال وین!
‫خوشبختم.
‫ال...
‫تو هم گرسنه‌ای؟
‫نه، این... ام...
‫نه...
‫اگه گرسنه باشی، ‫نمیتونی خوشحال باشی، پس...
‫بخور.
‫مرسی، ایلویا-
‫گرفتمت، بچه!
‫دیگه نمیذاریم فرار کنی!
‫امروز، روزیه که تحویلت میدیم به تاجر برده!
‫نـــه!
‫صـ-صبر کنین!
‫اون دختر دیگه دزدی نمیکنه! ‫پس خواهش میکنم، ولش کنین!
‫اینطوری نمیشه!
‫هیچ میدونی ما تا الآن چقدر بخاطر ‫ضرر و زیان‌هامون سوختیم و رنج کشیدیم؟!
‫خودت میدونی که نمیتونیم بذاریم همینطوری ول بگرده.
‫التماستون میکنم!
‫من مقداری که اون دختر دزدیده رو پس میدم!
‫الآن نمیتونم این کارو بکنم، ولی... ‫زمین‌های زیادی رو کشت میکنم و...
‫کلی و کلی سبزیجات پرورش میدم ‫و بهتون پسش میدم!
‫پس، خواهش میکنم!
‫حتی اگه این کارو کنی هم فایده نداره!
‫خب، از سر راه برو کنار!
‫اوی!
‫این سر و صداها واسه چیه؟ ‫ال من کاری کرده؟
‫وین-سان...
‫عه، خب...
‫که اینطور...
‫اگه به ضررهایی که تا الآن کردیم فکر کنی،
‫حتی پولی که از فروش این بچه ‫به تاجر برده به‌دست میاریم هم احتمالا کافی نیست.
‫که اینطور. متوجه شدم.
‫پس بفرمایین!
‫به عنوان عذرخواهی بابت سبزیجاتی که دزدیده، ‫این برای شما.
‫چی... وین-سان؟!
‫این کافی نیست؟
‫نه، نه، نه!
‫خب، چون تا این حد پیش رفتین... نه؟
‫و...وین-سان، اگه این چیزیه که میخوایین،
‫پس ما باید بهتون احترام بذاریم و...
‫درسته...
سنگینه.... بابا !!!!!!
‫درمورد اون برنج‌ها مطمئنی؟
‫ها؟ آره...
‫خانم...
‫احتمالا منو میکشه...
‫ولی احتمالا، تا حدودا دو ماه باید زندگی صرفه‌جویانه‌ای داشته باشم....
‫بـ-بابا!
‫خب، مطمئنم که یجوری از پسش برمیام!
‫وای... خیلی مثبت اندیشی...
‫ها؟ این...
‫مال اون موقع‌ست...
‫داری پسشون میدی؟
‫اوهوم...
‫اما، اگه قراره با این تعداد از سیب‌زمینی غذا درست کنیم...
‫یکم دست تنهاییم...
‫ها؟
‫آره! حق با توـه!
‫ایلویا!
‫بیا!
‫از امروز به بعد، از اینا یکم، یکم استفاده میکنم ‫تا هر روز سوپ درست کنم.
‫توی آماده کردنش کمکم میکنی؟
‫«آماده کردن»؟ «هر روز»؟
‫درسته.
‫از امروز به بعد، توی خونه ما.
‫هر روز با هم غذا میخوریم.
‫«هر روز»... «با هم»...
‫اوهوم!
‫بیاین بریم. گشنمه.
‫باشه!
‫خیلی خب! تموم شد...
‫اونی-چان!
‫منم کارم تموم شد!
‫بیا استراحت کنیم!
‫میتونیم با هم ناهار بخوریم-
‫نه، راستش تازه داره باحال میشه، ‫پس من میخوام همه کارها رو انجام بدم!
‫چی؟!
‫و-ولی، با هم...
‫ایلویا...
‫تسلیم شو.
‫ال ذاتا کشته مرده کشاورزیه، میدونی؟
‫اونی-چان خنگول!
‫هر چند وقت یه بار باید بری ‫با بچه‌های روستا هم بازی کنی.
‫نیازی نیست که همیشه دنبال من اینطرف و اونطرف بیای.
‫من میخوام پیش تو باشم...
‫اوی، اوی... ای بابا!
‫یکی کمکم کنه!
‫تستا؟!
‫لعنتی! اون زنبورهای قاتل‌ان!
‫حالت خوبه، تستا-کون؟
‫وای!
‫خیلی ممنونم! ‫لوشیکا-سان، شما مثل همیشه زیبایین!
‫عه!
‫اوی، نکنه...
‫میخوای با زن من لاس بزنی؟
‫حتی با اینکه بهترین دوست ال‌ایی، ‫بهت رحم نمیکنم!
‫اشتباه فهمیدین!
‫من فقط داشتم ابراز احساسات میکردم، فقط همین!
‫مرسی، تستا-کون!
‫ولی من منحصرا به ال تعلق دارم!
‫چی؟! منم یکم تعلق خاطر میخوام-
‫خب پس، ال...
‫ما قراره یکم بریم پایتخت سلطنتی، ‫پس لطفا وقتی نیستیم مراقب خونه باشین.
‫باز میرین دنبال خونه بگردین؟
‫خونه فعلیمون به‌ اندازه کافی خوب نیست؟
‫ما الآن یه خونواده چهار نفره‌ایم. ‫باید یه جای باز تر پیدا کنیم.
‫تازه-
‫خب دیگه...
‫من و مامانت داریم راه میفتیم، ‫پس مراقب زمین‌ها باش!
‫ولی خونه فعلیمون به اندازه کافی خوبه...
‫منتظر سوغاتی‌ها باشین!
‫بعدا میبینیمتون!
‫اوه، راستی! تستا...
‫واسه چی زنبورهای قاتل بهت حمله کردن؟
‫اونا معمولا توی این منطقه نیستن، درست میگم؟
‫خوشحالم که پرسیدی!
‫اینه!
‫یه نقشه؟
‫از قرار معلوم، یه گنج فوق العاده توی جنگل پشت دهکده هست.
‫گنج؟
‫آره! گنج!
‫این جنگل خطرناکه، ‫واسه همین میگن که واردش نشین، ولی...
‫اگه یجوری بریم که به زنبورهای قاتل نخوریم، ‫اون وقت سر و کله چیزهایی مثل اسلایم‌ها پیدا میشه.
‫بیا بریم!
‫تازه، میتونیم قبل شب برگردیم!
‫باید حداقل یه جواهری، چیزی برای ایلویا-چان بیاری.
‫اوه، آره!
‫بیا همین الآن بریم!
‫باش!
‫کجا دارین میرین؟ منم باهاتون میام!
‫ایلویا...
‫یکم خطرناکه، پس توی خونه بمون، باشه؟
‫ولی من میخوام پیش تو باشم!
‫تا شب برمیگردیم!
‫بیا بجنبیم، ال!
‫نمیدونم چرا ایلویا همیشه به من چسبیده؟
‫باید یکم بیشتر با مردم روستا دوست بشه...
‫این غیرممکنه.
‫ها؟
‫بهم گفت که به تو نگم، ولی...
‫طرز رفتار مردم با اون، وقتی که خودش تنهاست...
‫افتضاحه.
‫عا؟! چرا بهم نگفت؟!
‫دِ... نکنه...
‫مامان و بابا دارن اون کارو بخاطر ایلویا میکنن...
‫دنبال یه جایی میگردن که بهش نقل مکان کنن؟!
‫فقط من بودم که خبر نداشتم...
‫خب، کاری هم نمیتونستم بکنم، پس...
‫بیا گنج رو پیدا کنیم و زود برگردیم پیشش.
‫آره...
‫خب، طبق نقشه باید همین دور و برا باشه، ولی...
‫ولی همه جا فقط تخته سنگ هست.
‫چی شد...؟!
‫آخ...
‫اینجا کجاست؟
‫کی فکرشو میکرد که همچین جایی توی جنگل باشه...
‫ال!
‫یه چیزی روش نوشته.
‫این چه زبونیه؟
‫اصلا نمیتونم بخونمش...
‫چی؟!
‫ا-این چیه؟!
‫تو...
‫اونی-چان... اونی-چان... اونی-چان!
‫اونی-چان!
‫اونی-چان! بیدار شدی؟!
‫ایلویا...
‫خدا رو شکر...
‫اونی-چان، خیلی وقته که خواب بود!
‫اونی-چان، جاییت درد میکنه؟
‫نـ-نه، من... خوبم...
‫متاسفم...
‫ال!
‫بیدار شدی...
‫تستا...
‫ما کجاییم؟
‫مگه توی جنگل نبودیم؟
‫آره... خـ-خب...
‫بعد اینکه افتادی رو زمین، ‫آتشفشان یهویی فوران کرد و...
‫سرتاسرمونو خاکستر پوشوند...
‫خونه‌ها و زمین‌ها کشاورزی و... همه‌شون...
‫واسه همین...
‫همه‌مون توی روستا رفتیم پناه گرفتیم...
‫امکان نداره...
‫وای نه!
‫پل!
‫با این اوضاع، نمیتونیم به پایتخت سلطنتی برسیم، ‫چه برسه به روستاهای دیگه!
‫غیرممکنه!
‫تستا!
‫مامان بابات پیدا شدن.
‫من دیگه حالم خوبه، پس...
‫ال... متاسفم!
‫این چیه؟! کدخدا!
‫همه‌اش همین قدر جیره گیرمون میاد؟!
‫متاسفم، ولی حدش همین قدره.
‫با اینکه همه یه چیزهایی جمع کردن، ‫ولی فقط همین قدر از آذوقه غذایی توی دهکده هست...
‫لطفا تا وقتی که کمک از راه برسه، یجوری دووم بیارین...
‫فهمیدم! زمین‌های کشاورزی...
‫لعنتی! خوب نیست!
‫همه‌شون نابود شدن!
‫اونی-چان!
‫به خودت فشار نیار. بیا برگردیم به چادر.
‫ایلویا...
‫تو گشنه‌ته، درسته؟
‫متاسفم...
‫نه...
‫من خوبم... چیزی که از اون برام مهمتره اینه که...
‫ناپدید نشی و منو تنها نذاری...
‫من مقداری که اون دختر دزدیده رو پس میدم!
‫کلی و کلی سبزیجات پرورش میدم ‫و بهتون پسش میدم!
‫بابام همیشه میگه کشاورزهایی که ‫سبزیجات رشد میدن، خوشبختی رو
‫با فهمیدن اینکه مردم چیزهایی که اونا درست کردن رو ‫با لبخند میخورن، پیدا میکنن....
‫و دقیقا هم همینطوره.
‫غیرممکنه! جدی همه‌اش همینه؟!
‫من یه خونواده هفت نفره دارم!
‫اگه همینطوری پیش بره، ‫آخرش بخاطر سوءتغذیه از پا درمیاییم!
‫عه! خواهش میکنم!
‫اونی-چان...
‫ایلویا...
‫بیا: جیره امروز.
‫از حد معمول بیشتره... چه خبر شده؟
‫از پایتخت سلطنتی آذوقه غذایی رسیده.
‫برای همین گفتن یکم سهم اضافی هست.
‫مامان و بابا هم بزودی برمیگردن، پس...
‫تا میتونی بخور و زود خوب شو!
‫که اینطور... خدا رو شکر...
‫تو هم میتونی بخوری تا سیر بشی!
‫اوهوم!
‫اونی چان...
‫بی صبرانه منتظرم که سبزیجاتی که ‫دوباره پرورش میدی رو بخورم!
‫اوهوم...
‫فقط صبر کن...
‫التماست میکنیم!
‫دیگه نمیتونیم دووم بیاریم، رییس قبیله!
‫حداقل برای بچه‌ها!
‫یه جایی باید بیشتر هم باشه!
‫اونی-چان...
‫اونی چان...
‫دوست دارم...
‫ایلویا؟
‫ال؟!
ایلویا چان...
ایلویا؟
‫وقتی پیداش کردم، دیگه خیلی دیر شده بود و...
‫ظاهرا سو تغذیه داشته...
‫محاله... چرا...؟
‫مگه آذوقه غذایی از پایتخت سلطنتی نرسید؟
‫راجع به چی داری حرف میزنی؟! ‫اصلا همچین چیزی نبود.
‫ما حتی نتونستیم باهاشون ارتباط برقرار کنیم، ‫چه برسه به آذوقه غذایی!
‫امکان نداره...
‫ایلویا!
‫همه‌اش... تقصیر منه...
‫تقصیر منه... ایلویا...
‫اگه الآن بود...
‫میتونستم اونقدر بهش غذا بدم تا سیر بشه...
‫بی صبرانه منتظرم که سبزیجاتی که ‫دوباره پرورش میدی رو بخورم!
‫ایلویا...
‫امروز هم میخوام توی مزرعه‌داری سنگ تموم بذارم!
‫دهکده سیلس، 15 سال قبل
2 یال بعد
قسمت 10: کشاورز و شهر مارچوبه
گذشته آل
امیدوارم از تماشای این انیمه لذت برده باشید